Και η περίοδος των αγώνων και της πάλης του αγωνιστικού κινήματος των φοιτητών συνεχίζεται. Ο ένδοξος αγώνας κόντρα στην τρομοκρατία του κράτους που εμμένει. Οι αγώνες του κινήματος πάντα είναι νικητήριοι. Βέβαια κανείς δεν μπορεί να πει με βεβαιότητα τι επέφεραν αυτές οι νίκες. Στασιμότητα? Καθυστέρηση στην εξέλιξη της ελλάδας και της εκπαίδευσής της? Όλοι μιλούν για ένα νόμο "πλαίσιο". Ένας νόμος φάντασμα που έχουμε δεί να γράφει πάνω κάτω τα ίδια αλλά πάντα με μια τροποποίηση απο το 1975 μέχρι σήμερα. Ένας νόμος που στη πραγματικότητα έχει στηριχθεί είτε σε φήμες είτε σε προτάσεις, έχει γίνει το κόκκινο πανί για την παιδεία. Κάποιοι λένε οτι η παιδεία δεν γίνεται με νόμους. Όμως εδώ θα διαφωνήσω καθέτως. Εφόσον τα ελληνικά πανεπιστήμια δεν κατάφεραν να συντονιστούν τόσα χρόνια ώστε να καλυτερέψουν την διαχείρηση τους, πρέπει να έρθει ένας εγκάθετος νόμος που να αξιολογεί τα πανεπιστήμια κυρίως σε σχέση με τα ξένα. Αυτό ειναι το λεγόμενο ranking. Το ranking βαθμολογεί τα πανεπιστήμια σε μια παγκόσμια κλίμακα. Σε χώρες υπανάπτυκτες όπως Συρία και Βολιβία βλεπουμε το N/A (not available) οπου το ranking φυσικά δεν έχει εφαρμοστεί (αξιολόγηση) και μέσα σ'αυτές είναι η Ελλάδα. Έλα που μερικά πανεπιστήμια όμως στην Ελλάδα αξίζουν να μπούν στο ranking και να πάρουν έστω και μια μέτρια η και καλή ή μια αξιοπρεπή θέση, από το καταραμένο Ν/Α.
Τα ΕΑΑΚ από την άλλη μάχονται κατα της "εντατικοποίησης των σπουδών και πειθάρχησης" των φοιτητών. Ποιό ειναι το κακό της εντατικοποίησης δεν καταλαβαίνω. Ολοι κρυβόμαστε πίσω απο το δάχτυλό μας. Από τη μια όλοι λέμε για την κατάντια των αιώνιων φοιτητών τους οποίους πληρώνει το ελληνικό κράτος, και από την άλλη δεν θέλουμε να τελειώσουμε στην ώρα μας, ίσως να χρειαστούμε 5-10-15 χρόνια για να τελειώσουμε μια σχολή. Και τα αντιπαρέρχομαι όλα αυτά για να φτάσουμε στο καίριο θέμα της κατάληψης. Ποιος συνειδητοποιημένος φοιτητής θέλει να κόψει τα ίδια του τα αρχίδια κάνοντας κατάληψη μέσα στην ίδια την εξεταστική. Είναι τα ίδια 100-150 άτομα φυσικά που σε κάθε συνέλευση θα αποφασίσουν για τη μοίρα των υπολοίπων 800 φοιτητών της σχολής. Είναι τα ίδια άτομα που επι 7 χρόνια βλέπω στις συνελεύσεις να πουλάνε δήθεν μαγκιά γιατί για αυτούς καθαρίζει το "κίνημα". Φοιτητικό κίνημα και μπουρμπουλήθρες ρόζ. Οι χειρότεροι βέβαια δεν είναι αυτοί. Είναι οι ίδιοι οι φοιτητές οι οποίοι λάμπουν δια της απουσίας τους στα κοινά και που "μια εξεταστική λιγότερη ωχαδερφέ, δεν θα βλαψει" και "βαριέμαι τώρα να ψηφίσω μέσα στην καπνίλα και τη βρώμα". Ναι ρε φίλε να ψηφίσεις και με την δυσωδία και τιν μπίχλα και να καταλάβεις ότι εδώ παιζεται το μέλλον σου και το πότε θα τελειώσεις αυτο το γαμημένο πανεπιστήμιο. Και να ακούσεις και να ακουστείς έστω και με την ψήφο σου. Τι ενεργός φοιτητής θέλεις να λέγεσαι ότι είσαι? Πρόβατα των προβάτων. Οι απόντες χειρότεροι από τους παρόντες.

Εμπρός λοιπόν καλό μου κοιμισμένο φοιτητικό κίνημα. Πήγαινε σπιτάκι σου και e n j o y k a t a l i p s i και άσε τους φωνακλάδες της μειοψηφίας να κόβουν τα αρχίδια από το μέλλον σου.