Πρόκειται ένα σύνδρομο που με πλήττει κάθε φορά και ειδικά μετά από μια μεγάλη εξεταστική. Ενάμισης μήνας άγχους και πίεσης με μαθήματα πολλές φορές το ένα πίσω απο το άλλο σε φέρνουν σε θέση να μην έχεις τη διάθεση να βγείς και αν καταφέρεις και βγείς, έχεις το άγχος του ότι θα έπρεπε να είσουν σπίτι για να προσπαθήσεις να διαβάσεις, έστω κι αν τελικά δεν τα καταφερνες. Ώσπου τελικά βγαίνεις από ένα μαραθώνιο της εξεταστικής 10 χρόνια πιο γέρος ψυχολογικά και 5 κιλά βαρύτερος σε λίπος σαν Σχορτσιανίτης, με μια διάθεση απαξίωσης της κάθε είδους διασκέδαση. Για αρκετές μέρες μετά το τέλος της εξεταστικής , μην εχοντας συνειδητοποιήσει πλήρως το ότι τελειωσε, νιώθεις οτι ακόμα δίνεις και  πως πρέπει να στρωθείς. Η εξεταστική έρχεται σαν ένα παρατεταμένο σόκ και δεν φεύγει εύκολα. Προσωπικά δεν έχω καμία όρεξη για την παραμικρή δραστηριότητα, και μια γενική βαρεμάρα. Δεν ξέρω αν συμβαίνει σε όλους. Πάντως για μένα αυτό είναι το σύνδρομο της μετα-εξεταστικής, που όσο κιαν ξέρω ότι θα συμβέι κάθε φορά και είμαι έτοιμος να το αντιμετωπίσω, αυτό συμβαίνει με μαθηματική ακρίβεια. Συνέπεια κιαυτό των καταλήψεων, εύχομαι να μην συμβεί και σε σάς που μόλις περάσατε στο πανεπιστήμιο. Ας ελπίσουμε οτι φέτος μετά από 2 χρόνια να αφήσουν να δουλέψει η ανώτερη εκπαίδευση ανενόχλητη.

Κάποιος ανώνυμος ανέφερε κάπου στη bloggoσφαιρα:

"Δυστυχώς η κατάσταση στο ΠΑΣΟΚ είναι τόσο αρρωστημένη, που είναι πιο εύκολο για τον Βενιζέλο να γίνει πρωθυπουργός παρά αρχηγός του ΠΑΣΟΚ"

Το προσυπογράφω.
και επισυνάπτω:
Γιωργάκη γίνε Βενιζελικός,
κάνε μου τη χάρη,
να γινετε αγάπη μου το τέλειο ζευγάρι