Είχα καιρό να ενημερώσω το blog μου και δεν θα μπορούσα παρά να το κάνω με το που τελείωσε η εξεταστική προς μεγάλη μου χαρά, αφού μου δίνεται πλέον ο χρόνος και ο χώρος. Μπορεί να κάηκε αρκετά ο εγκέφαλός μου από το διάβασμα του τελευταίο καιρό, αλλά τα αυτάκια μου ακούνε καλά και τα ματάκια μου βλέπουν με αυτά που συμβαίνουν?

1.  Η κυβέρνηση προσπαθεί να πατάξει την ανωνυμία (ελευθερια) λόγου στο internet?
   
2. Τα μέσα μαζικής ενημέρωσης να εκβιάζουν την κυβέρνηση?
3. Το να είσαι μεγάλος και γνωστός δημοσιογράφος σου εξασφαλίζει την απαραίτητη νομιμότητα σου?

Παραθέτω το παρακάτω κείμενο από το e-roomster
To κάτωθι κείμενο με καλύπτει πλήρως σε οτι αφορα την (και οχι στη όπως γράφουν και λένε οι άσχετοι δημοσιογράφοι επιτελους ) βάση του internet η οποία δεν έιναι άλλη απο την ελεύθερη ανώνυμη ανεμπόδιστη έκφραση λόγου. Η απόλυτη μορφή δημοκρατίας σε ένα απόλυτα δημοκρατικό μέσο.

Οταν τα ΜΜΕ συνάντησαν τα blogs

του Πάσχου Μανδραβέλη¹

Η τελευταία παράγραφος του κυρίου άρθρου στο χθεσινό «Βήμα» παρουσιάζει ανάγλυφα την αμηχανία του παραδοσιακού τύπου απέναντι στα νέα Μέσα. «Ουδείς αντιστρατεύεται την ελευθερία της ενημέρωσης. Πολύ περισσότερο αυτήν του Διαδικτύου», γράφει. Λες κι αν το «Βήμα» -ή σύσσωμος ο ελληνικός τύπος- αντιστρατευτεί την ελευθερία του διαδικτύου, αυτή θα πάψει να υπάρχει.

Το διαδίκτυο, όπως και η παγκοσμιοποίηση, ξεφεύγει από το πλαίσιο ανάλυσης των παραδοσιακών δομών που συνηθίσαμε μέχρι σήμερα. Είναι άναρχο, γιατί έτσι φτιάχτηκε. Είναι ανώνυμο γιατί έτσι πρέπει. Μια εφημερίδα, ένας τηλεοπτικός σταθμός, έχει κέντρο. Κάπου έχει τυπογραφεία και κάπου υπάρχουν οι πομποί. Από κει μεταδίδουν το μήνυμα μονόδρομα στους πελάτες τους. Επειδή ακριβώς έχει κέντρο μπορεί και να ελεγχθεί από οποιαδήποτε εξουσία. Αντιθέτως το διαδίκτυο έχει τεράστια διασπορά πομπών, γι’ αυτό και δεν μπορεί να ελεγχθεί. Οσο κι αν μας φαίνεται περίεργο, όσο κι αν μας ενοχλεί, καθένας μπορεί να γράψει το κοντό και το μακρύ του ατιμώρητα. Και το κάνει. Οχι μόνο στην Ελλάδα.

Το θέμα του ελέγχου όσων γράφονται στο διαδίκτυο δεν είναι νέο. Τέθηκε πολύ νωρίς στις ΗΠΑ. Η αντίδραση ήταν εξίσου αμήχανη. Η κυβέρνηση Κλίντον πέρασε το 1996 και σχετικό νόμο με πρόσχημα την πάταξη της διακίνησης πορνογραφίας. Το «Communication Decency Act» («Διάταγμα περί Eυπρέπειας στις Eπικοινωνίες») έμεινε στην ιστορία σαν μία από τις γραφικότητες που κοσμούν τις νομοθεσίες όλου του κόσμου (κάτι αντίστοιχο με το νόμο για τα δικά μας «φρουτάκια»).

Τελικά ο νόμος κατέπεσε σε έξι μήνες: «Οπως ακριβώς η δύναμη του Internet είναι το χάος, έτσι και η δύναμη της ελευθερίας μας εξαρτάται από το χάος, την κακοφωνία και τον ελεύθερο λόγο τον οποίο προστατεύει η Πρώτη Συνταγματική Tροπολογία», ήταν η απόφαση του Ομοσπονδιακού Δικαστηρίου της Φιλαδέλφειας.

Αλλά ακόμη και χωρίς δικαστική απόφαση η λογοκρισία στο διαδίκτυο είναι αδύνατη. Αυτό που δεν κατανοούν οι νοσταλγοί του κεντρικού ελέγχου είναι η φύση του Διαδικτύου η οποία -σύμφωνα με τον γκουρού της πληροφορικής και συνιδρυτή της οργάνωσης για τα δικαιώματα στον κυβερνοχώρο «Electronic Frontier Foundation», John Gilmore- «βλέπει την λογοκρισία σαν ελάττωμα και την παρακάμπτει». Το παραπάνω δεν είναι σχήμα λόγου, είναι τεχνολογικό δεδομένο. Tο διαδίκτυο φτιάχτηκε για να αντέξει ένα πυρηνικό πόλεμο. H λογική του ήταν απλή: Kάθε κόμβος μέσω του οποίου μεταδίδεται ένα μήνυμα λειτουργεί αυτόνομα. Aν χτυπηθεί από μια πυρηνική κεφαλή, τίθεται εκτός λειτουργίας, αλλά το δίκτυο συνεχίζει να υπάρχει και τα μηνύματα βρίσκουν εναλλακτικές διαδρομές. H λογοκρισία λειτουργεί στο Internet σαν… πυρηνική επίθεση. Aν κάποιος κόμβος αποφασίσει να μη δέχεται να μεταφέρει το μήνυμα, τότε για το μήνυμα αυτός είναι νεκρός κόμβος και αμέσως δοκιμάζει τον επόμενο, μέχρι να καταφέρει να φτάσει στον προορισμό του. Αυτή η αποκεντρωμένη αρχιτεκτονική του το κάνει απρόσβλητο σε κάθε απόπειρα λογοκρισίας με καλά και κακά αποτελέσματα. Ετσι παρακάμπτεται η λογοκρισία δικτατορικών καθεστώτων, αλλά και δημιουργείται χώρος για ύβρεις και συκοφαντίες.

Το διαδίκτυο είναι μια καινούργια πραγματικότητα που δύσκολα γίνεται αντιληπτή και αποδεκτή από τα παραδοσιακά ΜΜΕ, εξ ου και οι κραυγές περί ανωνυμίας κλπ. Μόνο που, όπως και την παγκοσμιοποίηση, πρέπει να τη συνηθίσουν…

....................

Τι να προσθέσει κανεις? Σε ότι αφορά το δεύτερο θέμα που αφορά μεγαλοδημοσιογράφους και δεν θα με κάνετε ποτέ να πιστέψω οτι ηθικός υπεύθυνος της απόπειρας της αυτοκτονίας του Ζαχόπουλου είναι μόνο ένας, όποιος κι αν λέγεται αυτός, MEGA, Θέμος ή η κυρία που τράβηξε το περιβόητο video. Είναι μια ολόκληρη τάση αυτής της εποχής να τείνει στην συνονυμοποίηση των μέσων μαζικής ενημέρωσης με τον εκβιασμό, και την εκμετάλλευση της προσωπικής ζωής και δεδομένων. Αυτό ξεκίνησε την προηγούμενη δεκαετία με τις κρυφές κάμερες και αφέθηκε να εξελιχθεί στις μέρες μας σε ένα ασύδοτο βιασμό της πληροφορίας, στον εκβιασμό της δημοσιεύσης ή μη των ατασθαλιών ορισμένων, απλών πολιτικών αρχικά, μέχρι που φτάσαμε και στους πολιτικούς. Η δημοσιογραφία από ενα ταπεινό λειτούργημα κατάντησε να αποτελεί μέσο άσκησης πίεσης στους πάντες ανάλογα με τα συμφέροντα, και αυτό παρατηρείται, από τον Θέμο που έχει "διαλεχτούς" στόχους που έχει βάλει στο μάτι, μέχρι τις ελεινές και τρισάθλιες αθλητικές εφημερίδες, που βλέπουμε εντεταλμένες εφημερίδες, να ξεσηκώνουν φανατικούς, προς όφελος επιχειρηματικών επενδύσεων, (βλεπε ΠΕΚ!) Έχει φτάσει σε τέτοιο επίπεδο δε η αηδία μου προς την τηλεόραση που αρχίζω να ανακαλύπτω το γελοίο της υπόθεσης, όταν όλοι έχουν δεί το λεγόμενο dvd χωρίς τις κομμένες σκηνές του, σε μια σκηνη παρωδίας οπου ολοι ξέρουν, αλλά ούτε είδαν ούτε άκουσαν επικαλούμενοι το δημοσιογραφικό απόρρητο (!) Το ποιό? Αυτό θα έπρεπε κύριοι να λέγεται δημοσιογραφική ασυλία, μετά το γελοίο της βουλευτικής. H υποκρισία αυτής της κοινωνίας στο απόλυτο της μεγαλείο.

• Τελειώνοντας, θέλω να δηλώσω πως η αθωότητα του blogging μπροστά στην ενοχή των ΜΜΕ είναι όση του μικρού παιδιού μπροστά σε ένα 50χρονο άνδρα. Παρόλαυτά εθελοτυφλούμε, βλέπουμε το δέντρο, και δεν βλέπουμε το δάσος των ψεμάτων και της παραπληροφόρησης που δεχόμαστε.

Να τελειώσω με μια ευχή? Να σταματήσει αυτή η καλοκαιρία. Έχουμε χειμώνα. Δεν μπήκε το καλοκαίρι ακόμα, ακούς εκεί πάνω? Όχι τιποτα άλλο αλλά για να επανέλθω με σκιερο-photos